Right to Rent w Anglii: nowe zasady od 1 października. Co muszą wiedzieć najemcy i landlordzi?

Od 1 października 2026 roku w Anglii zaczyna obowiązywać zaktualizowany kodeks dotyczący kontroli Right to Rent. To ważna zmiana zarówno dla landlordów i agencji wynajmu, jak i dla osób szukających mieszkania lub pokoju.

Nowe przepisy porządkują m.in. sprawdzanie statusu przez eVisa, share code, cyfrowe dokumenty oraz zasady niedyskryminowania osób, które mają cyfrowy status imigracyjny. Co ważne: system Right to Rent dotyczy tylko Anglii, nie całego UK.

Czym jest Right to Rent?

Right to Rent to obowiązek sprawdzenia, czy osoba dorosła ma prawo wynajmować mieszkanie lub pokój w Anglii. Landlord albo agencja muszą wykonać taką kontrolę przed rozpoczęciem najmu.

Według GOV.UK landlordzi i agenci w Anglii mają obowiązek sprawdzać wszystkich przyszłych dorosłych lokatorów, zanim pozwolą im zamieszkać w nieruchomości. Jeśli wynajmą mieszkanie osobie bez prawa do wynajmu i nie wykonają wymaganych kontroli, mogą narazić się na karę finansową.

Co zmienia się od 1 października 2026?

Nowy kodeks aktualizuje zasady kontroli Right to Rent i dopasowuje je do cyfrowego systemu imigracyjnego. Coraz więcej osób w UK nie ma już fizycznych dokumentów, tylko eVisa, czyli cyfrowy zapis statusu imigracyjnego.

Od 1 października landlordzi i agencje muszą jasno stosować zasady dotyczące:

eVisa – czyli cyfrowego statusu imigracyjnego w systemie Home Office.
Share code – kodu, który najemca generuje, aby landlord mógł sprawdzić jego prawo do wynajmu online.
Digital right to rent checks – cyfrowych kontroli przez zatwierdzonych dostawców.
Landlord Checking Service – usługi Home Office używanej wtedy, gdy status trzeba dodatkowo potwierdzić.
Niedyskryminowania najemców – landlord nie może traktować kogoś gorzej tylko dlatego, że ma eVisa, czasowy status albo potrzebuje innej metody sprawdzenia.

Oficjalny kodeks GOV.UK podkreśla, że zmiany obowiązują dla umów najmu rozpoczynających się 1 października 2026 lub później, a także dla kontroli follow-up wykonywanych od tej daty.

Landlord musi sprawdzać wszystkich, nie tylko obcokrajowców

To bardzo ważny punkt. Landlord albo agencja nie mogą wybierać sobie, kogo sprawdzą. Kontrola powinna obejmować wszystkich dorosłych lokatorów, również obywateli brytyjskich i irlandzkich.

Home Office ostrzega, że dyskryminacją może być np. sprawdzanie tylko osób, które „wyglądają na migrantów”, mają obcy akcent, inne nazwisko albo nie są obywatelami UK. Landlord nie może też odrzucić osoby tylko dlatego, że jej status jest cyfrowy lub czasowy.

Co z osobami z eVisa?

Osoby posiadające eVisa będą zazwyczaj potwierdzać swoje prawo do wynajmu przez system online Home Office. Najemca generuje share code, a landlord używa go razem z datą urodzenia osoby, aby sprawdzić jej status.

Landlord nie powinien żądać fizycznego dokumentu, jeśli dana osoba ma status cyfrowy i potwierdza go przez oficjalny system. Nie może też traktować takiego najemcy gorzej niż osoby z paszportem.

Co jeśli ktoś ma czasowy status w UK?

Osoby z czasowym prawem pobytu mogą mieć tzw. time-limited right to rent. To oznacza, że landlord może być zobowiązany do ponownego sprawdzenia statusu po pewnym czasie.

Ale to nie znaczy, że taka osoba może być traktowana gorzej. Kodeks jasno mówi, że najemca z czasowym prawem do wynajmu nie powinien być dyskryminowany tylko dlatego, że jego status wymaga późniejszego sprawdzenia.

Co jeśli share code nie działa?

Jeżeli najemca nie może wygenerować share code, ma problem techniczny albo jego sprawa jest nadal rozpatrywana przez Home Office, landlord może skorzystać z Landlord Checking Service. To oficjalna usługa, która pozwala potwierdzić, czy dana osoba ma prawo do wynajmu.

Nowy kodeks podkreśla, że osoby, które mają problem z dostępem do cyfrowego systemu, nie powinny być automatycznie odrzucane.

Co to oznacza dla Polaków w Anglii?

Dla wielu Polaków mieszkających w Anglii najważniejsze będzie przygotowanie dokumentów przed wynajmem. Osoby z brytyjskim lub irlandzkim paszportem mogą potwierdzić status dokumentem. Osoby ze statusem cyfrowym, np. settled status lub pre-settled status, najczęściej będą korzystać z share code.

W praktyce, jeśli szukasz mieszkania lub pokoju, warto wcześniej sprawdzić, czy masz dostęp do swojego konta UKVI i czy możesz wygenerować kod dla landlorda.

Right to Rent

Od 1 października 2026 w Anglii obowiązuje nowy kodeks Right to Rent. Landlordzi i agencje muszą sprawdzać prawo do wynajmu, ale muszą robić to równo wobec wszystkich. Nie wolno gorzej traktować osób z eVisa, share code, czasowym statusem czy cyfrowymi dokumentami.

Dla najemców oznacza to jedno: przed wynajmem warto mieć przygotowany paszport, dokumenty lub dostęp do share code. Dla landlordów: kontrole muszą być wykonane poprawnie, konsekwentnie i bez dyskryminacji.

Redakcja

Zobacz pełny biogram